Emrah GENÇ

Sevdim, divitimi daldırdığım gönlümden aldığım mısralar kanla yazdı sevgiliyi. Kelimeler bana ait sanıldı, aslında yarin hediyesiydi. Aşk gönül dünyama bahşetmiş,…
Saçlarının parmaklıklarında hüküm giydi ellerim. Her bir telinde dar ağaçları kurulmuş, her saniye birine asılırım Tüm ölümler frezya kokar
Bir zamanlar kalemim bütün servetimdi. Beyaz sayfaları kazar ruhumu kazanırdım. Neden sonra sustum. Soğuk duvarlar belirdi ve onları süsleyen dikenli…
Sayfalar dolusu şiirlere gizledim kokunu, kütüphaneler kurdum. Şimdi odam gül bahçesi… Sabahlara kadar gülistanlarda dolaşır Sadi’yi ararım. Sözlerinde aşka kanatları…
Sevgilim, Bugün hicranla geçen bilmem kaçıncı gün. Sana özlemim beynimde kötü huylu tümör gibi yayılırken sürekli hasret nöbetleriyle sarsıyor beni…
Gün yüzünü döndüğünde, tüm çekiciliğiyle baştan çıkarmaya çalışır arzı, ve beni. Yuvarlak aynasından güzelliğindeki kusursuzluğu seyreder, ay denilen bakire… Gönül..!…