Emrah GENÇ

Yol

Sanırım bir kaç yıl oldu, kelimelerimi hayatımın aşkla dolu her bir anına nakşederken sayfalardan gizleyeli. Güzel bir sevda masalında gök mavisinin ruhuma can verdiği sabahlara uyanırken yazmak kaderimden ıramış ve farkında değildim. Neden sonra gönül sultanım parmaklarıma bir kalem gölgesi çizdi.

-“Gölgede silüs bir kalem, vakitlerden kelam… Sen yolu çiz ben boyarım ve biz yol olalım.”

Ruhumda reng-ü renk bir alkım belirdi, sevdiceğin yoluna bakınca… Acziyle de olsa yürek bir şeyler mırıldanmalıydı. Yolu yazmalıydım ve yazıyorum şimdi. Kaybedenler için değil, yoldan geçerken yüreğimden geçenlerin yolun sonunda tekrar be tekrar yaşayabilmek için…

Merhaba yol, merhaba yol arkadaşım!

Categories:   Özgür

Comments